Zomer 2013.
We maakten een supergave rondreis door Australië. Op bezoek bij mijn wereldreizende oudste.
Met een klein campertje trokken we van Sydney langs de kust (en af en toe een stukje ervandaan) naar Cairns voor een 3-daagse duiktocht op het Great Barrier Reef.
Supergaaf en avontuurlijk, zwervend en ontdekkend. En de tussenstop op de terugweg in Dubai was ook hot (letterlijk en figuurlijk).
 
En toch…. Toch voelde ik me nooit helemaal echt lekker. Weinig energie, niet heel fit, en alles zat me te strak. In bikini ging ik helemaal niet en een badpak kon er nog net af. Zonde he? Natuurlijk heb ik mezelf 1000x voorgehouden dat je goed bent zoals je bent, dat je mag zijn wie je bent, dat het niet uitmaakt of je ‘lovehandles’ hebt of niet. Het gaat toch om je uitstraling? (Nou die uitstraling liet ook regelmatig echt te wensen over hoor…tot aan het depressieve aan toe.)
Maar dat zegt ook die mevrouw in het pashokje naast mij, dat het gaat om de uitstraling. En dat die super is. En dat zij zich geweldig voelt. En ze zegt het met zóveel nadruk dat ik denk: “Wie ben je eigenlijk aan het overtuigen?”. En: “wat maak je jezelf wijs? Waar ga je van weg? Wat lukt er allemaal niet en wat maakt dat je je er op deze manier bij neer wil leggen?”
Want ze komt in volledig ontplofbare staat met een hoofd nog roder dan rood het pashokje weer uit. Die kleding? Neuhhh, niet helemaal haar smaak. Maar je bent wel tevreden et jezelf?
 
Bullshit dus. Iedere keer als ik tegen mijzelf al die zinnetjes zei dan wist ik dat het niet waar was. Ik wás niet tevreden met mijn lijf, ik vond mezelf gewoon echt niet goed zoals ik was.
Face the facts. Ik hoef echt niet te voldoen aan maatje 32 of welk schoonheidsideaal er dan ook op enig moment geldend is. Maar ik wilde er niet uitzien en me niet voelen zoals ik me voelde.
 
Ik vond, en vind, het gewoon niet fijn om overgewicht te hebben. Ik ben daar niet blij mee en iedereen die tegen mij zegt dat ie dat wél is en de hele preek gaat afsteken over jezelf accepteren, je goed genoeg voelen en dat een Rubens-plus-plus-plus figuur móói is, die geloof ik niet. Gaat er bij mij niet in. Dat zeg je om jezelf een goed gevoel te geven, denk ik dan.
Maar waar ga je van weg? Niets mis mee, ik ben ook van de positive selftalk, maar ga wel bij jezelf na of je wérkelijk, diep van binnen ook echt geaccepteerd hebt hoe het is. Want zit in de realiteit niet gewoon je buik in de weg als je je schoenen aantrekt of kom je eenvoudig weg niet zonder heel veel moeite in je kleding gewurmd? En hoe fijn is dat?
En ga het niet hebben over aanleg want ook dat is niet waar. Wel medicijngebruik en dat is al erg genoeg voor degene die daar mee moet zien te dealen. Maar het gros van de dikkerds eet gewoon verkeerd. (Net als ik deed).
 
Uiterlijk zegt niets, ook niet of je gezond bent of niet.
Het is wel een feit dat te dik zijn rechtstreeks invloed op je gezondheid heeft (net als ondergewicht).
Anyway, ik vond het niet mooi, niet fijn en werd er niet gelukkig van. En als ik nu de foto’s terugkijk dan voel ik weer hoe ik me toen voelde en hoe ik toen was.
 
Dus toen we terugkwamen heb ik rigoureus mijn leefstijl aangepast. Ben orthomoleculaire (wat een vreselijk word is dit toch) voedingsleer gaan leren en heb me als coach aangesloten bij een voedings/leefstijlprogramma.
Met als resultaat: fitter, energieker, gezonder, vrolijker, en vooral heel blij met mijzelf!
 
Zomer 2015
Need I say more? Kijk naar de foto’s en zoek de verschillen!
 
  
Dat resultaat gun ik jou ook! En het kan! Nog vóór de zomervakantie kun je ettelijke kilo’s kwijtraken, je fitter voelen en meer energie hebben om heerlijk van de zomer te kunnen genieten.
Moet je wel wat voor doen. Gaat niet vanzelf. En zeker niet met een crash-kortetermijn-oplossing-dieet. Dus dat gaan we ook niet doen. We gaan leren eten.
 
Kijk, ik heb genoeg mensen die 1-op-1 bij mij dit traject volgen. Super. Slanker, gezonder, migrainevrij, insulinevrij, pijnvrij. Zomaar wat resultaten.
Maar mijn probleem is dat ik ook maar 24 uur in een dag heb. En dus maar een beperkt aantal mensen kan helpen.
Toen bracht een collega mij op en goed idee! Doe een challenge. Meerdere mensen tegelijk. In een groep. Kan ik in dezelfde tijd meer mensen helpen en zij kunnen elkaar ‘life’ steunen.
Hoe tof is dat?!!
 
Dus 15 mei gaan we starten. Je kunt je nu nog inschrijven. En het is niet zómaar iets, ik heb een heleboel bonussen voor je bedacht. En de prijs is een no-brainer.
 
Ken jij iemand die deze challenge goed kan gebruiken? En die écht gemotiveerd is om wat aan gezondheid, gewicht en energie te doen?
 
Kijk even hier 
 
O ja, ik doe zelf ook weer mee. Kan nooit kwaad 😁 Walk the Talk.