Hard werken? Niet doen! (zeggen ‘ze’)

Afgezien van het feit dat voor sommigen sex misschien hard werken is, hebben ze alleen met elkaar gemeen dat er op beiden een taboe op rust.

Hard werken

Ik kreeg net via de mail een blogbericht van super toffe vrouw (business coach Veronique Prins) die ik volg. Zij vroeg om een reactie en die heb ik ook gegeven.

Maar ik dacht, ik kan mijn reactie natuurlijk ook op mijn eigen pagina zetten 🙂 Ik was het namelijk helemaal met haar eens. De strekking van het bericht was dat ‘hard werken’ nog steeds een taboe lijkt. Alsof werken niet leuk mag zijn. Of dat het alleen een ‘noodzakelijk kwaad’ is. Of dat je regelrecht een burn out binnenloopt omdat je minimaal ernstig perfectionistisch (en dus zwaar gestresst) zou moeten zijn als je meer dan 40 uur werkt… Alles moet moeiteloos (is ook een zoekwoord op Google waar vaak op gezocht wordt), zonder inspanning of iets dergelijks. Alsof je geen leven hebt als je veel werkt. Maar zij geeft aan juist te léven, helemaal voluit.

Genieten

Omdat ze er zoveel plezier in heeft. Er van geniet. En zij, met het geld dat ze met dat harde werken verdient juist nog meer voluit kan leven omdat ze de dingen kan doen die zij wil doen. Maar zij heeft wel een doel!

Net als ik. Wij hebben ons een doel gesteld en alleen al daarom gaan wij niet op de bank liggen wachten tot het doel gehaald is. Nee, ons doel maakt dat wij acties gaan voeren. Uit onze comfortzone treden en weet je hóe gaaf dat is? Dat is genieten! En zal ik je een geheim verklappen? Soms is het ook frustrerend, dan lukt het niet zoals ik het bedacht had. Maar zelfs van de frustratie kun je genieten. Omdat je daarna altijd een betere oplossing bedenkt, hoe gaaf is dat? Dat heb ik dan weer bereikt. …Daar groei je toch van?

Maar je kunt natuurlijk ook denken dat je slapend rijk kunt worden…. Ik geloof daar niet in. Ik geloof er in dat slapen is bedoeld om te slapen en energie op te doen om er de volgende dag weer vol energie tegen aan te gaan. Zodat je kunt leven.

Mijn reactie op het blog

“Nee, geen inzichten gekregen uit jouw artikel maar wel herkenning. Voor mij is een werkweek niet van 9 – 17 en niet van maandag tot vrijdag. Soms heb ik ‘weekend’ op woensdag en soms sla ik het gewoon over. Het kan zijn dat ik 10 dagen achter elkaar ‘werk’. Maar ja, wat is werken? Al vanaf dat mijn 1e kind geboren werd heb ik mijn werk gezien als ‘tijd voor mij’. Tijd om even niet met 1000 draadjes aan mijn kind(eren) vast te zitten en even niet de moeder van… te zijn maar gewoon IK. En nu, de oudste inmiddels 29, de jongste 24, geniet ik nog steeds van mijn werk. Zitten manlief en ik ‘s avonds genoeglijk bij elkaar, kopje thee, stukje kaas EN DE LAPTOP OP SCHOOT. Gewoon omdat dat ook kan. En vandaag en morgen werk ik in Apeldoorn en Scherpenzeel. Blijf ik lekker overnachten en werk ik vanuit onze camper. Wat een weelde. En komend weekend? Gaan we zaterdag een motortochtje maken en zit mijn man zondagmiddag voor de buis naar Feyenoord te kijken (of hij gaat er vandoor naar de Kuip) en ik ga héérlijk zitten werken!” 

Hoe doe is dat bij jou?

Ik ben blij dat ik helemaal vrij en taboeloos kan kiezen wanneer ík werk en hoeveel. Doe jij dat ook? Of zou je dat willen? Doe jij wat je écht leuk vindt? Laat dan even een reactie achter.